_ این یک پست نیست_
من خاک پای همه ی شما هستم همتون رو واقعا از ته دل دوست دارم...و واقعا واقعا از ناراحتیتون٬حتی از یه اخم کوچولوتون ناراحت میشم...
از جوی که اخیرا پیش اومد وشاید من هم مقصر بودم معذرت میخوام....
از همه عطیه٬فرشته٬سالی٬زکیه٬فاطمه٬محدثه٬حانیه ... از همه که از این جو ناراحت شدن....
احتمالا هم همه مسئولیت حذف وبلاگ فرشته روبه گردن من میدونن..مسئولیت اینکه وبلاگی که با این همه اصرار بچه ها دوباره بنا شده بود دوباره حذف بشه.....
مشکل بر میگرده به رک بودن من.اینکه فکر میکنم همه میدونن که اخلاقای من چه جوریه...اینکه همه میدونن من چیزی رو نمیتونم تودلم نگه دارم و باید حرفمو بزنم.
خلاصه من این پست رو فقط برای این گذاشتم که از فرشته عذر بخوام و بخوام ازش که برگرده٬ حداقل به خاطر خواست بچه ها.
خیلی خسته ام...خیلی.خسته از چیزی که نمیدانم چیست.نمیدانم.
دلم میخواد کتاب قیصرو باز کنم...ورق بزنم تا برسم به دردواره ها...
دردهای من ؛
جامه نیستند /
تا ز تن در آورم
"چامه و چکامه " نیستند /
تا به رشته سخن در آورم
نعره نیستند /
تا ز "نای جان " بر آورم
دردهای من نگفتنی..
درد های من نهفتنی است....
بعدا نوشت(۱):
بعدا نوشت(۲):عاشق آهنگ وب محدثه شدم...